செட்டிலாகியாச்சு அப்புறம் என்ன?

“அப்பாடா ! படிப்ப முடிச்சிட்டு, ஒரு வழியா நல்ல வேலையில செட்டில் ஆகியாச்சு.”

“இனிமே என்ன?…. கல்யாணம் குழந்தைதான்.”
“ம்ம்ம்… என்ன குழந்தை முதல்ல பெத்துக்கலாம் … ஆணா பெண்ணா !?!”
“அட! அந்த கம்பெனியில அதிக சம்பளம் கொடுக்குறானா ..! அப்போ இந்த கம்பெனியில பேப்பர் போட்டுற வேண்டியது தான் ;-)”
“பேஸ்புக்க ஹோம் பேஜா வைக்கலாமா … இல்ல கூகில் பிளஸ்ஸ வைக்கலாமா?!…”
“இப்டி யோசிக்கறது ஒரு தப்பா ?”
“தப்பில்லைதானே நான் தான் படிச்சு மேல வந்துட்டேனே, இப்டி எல்லாரும் வந்துட்டா இந்தியா வல்லரசு ஆகிடும் தானே!”
“இந்தியாதான் வேகமா முன்னேறிகிட்டு இருக்கே, அதுவும் தமிழ்நாடு கல்வியில ‘கட கட’ன்னுள்ள முன்னேறிகிட்டு இருக்கு, அப்புறம் எதைப் பற்றி நான் கவலைப்படனும்?”
இப்டில்லாம் என்னை மாதிரியே கேள்வி கேக்குறவங்களுக்கு நான் பார்த்த ஒரு சம்பவத்த சொல்லலாம்னு நினைக்கறேன்.
சமீபத்துல, காளிங்காவரம்ன்னு ஒரு கேள்விப்படாத கிராமத்துக்கு “வழிகாட்டுதல்” [Career Guidance] நிகழ்ச்சிக்கு “நல்வழிகாட்டி” அமைப்பின் மூலமா போயிருந்தேன்.
சரி வழிகாட்டுதல் தானே, போயி நாலு நல்ல காலேஜையும், அதுக்கு எப்படி விண்ணப்பிக்கறது-ன்னும் சொல்லிட்டு வரலாம்ன்னு போனா …
அங்க,

“நீயெல்லாம் படிச்சு என்ன பண்ண போறே! மொதல்ல வீட்டு வேலைய செய், கூடிய சீக்கிரம் உனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கணும்-ன்னு அம்மா சொல்றாங்க. ஆனா எனக்கு படிக்க ஆசை “-ன்னு சொல்லி ஒரு பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் ஒரு கிராமத்து பொண்ணு அழுகுது.
“படிக்காமலே பெரிய ஆள் ஆனவங்க பலர் இருக்காங்களே”ன்னு, இன்னொரு பையன் சொல்றான்.

இதையெல்லாம் பாக்குறப்போ, நான் முன்னாடி சொன்னது சரியில்லையோன்னு தோனுது. இந்த நாட்டோட கடைசி மனிதன் வரை சிறந்த கல்வி சென்றடைய வேண்டியதன் அவசியமும் புரிஞ்சுது.
உங்களுக்கும் அப்படி தோன்றினால், எங்களுடன் கைகோருங்கள் [http://www.nalvazhikatti.org/joinus.htm]
இதைப் பற்றி ஏதாவது பேசணும்னு ஆசைப் படுகிறீர்களா? வாருங்கள் இங்கே [http://discuss.nalvazhikatti.org/index.php]
நல்வழிகாட்டி பற்றி:

கிராமப்புற ஏழை எளிய மக்களுக்கும், மலைவாழ் மக்களுக்கும் கல்வியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தவும், கல்வி மற்றும் வாழ்வியல் சம்பந்தப்பட்ட விசயங்களை கற்பிக்கவும் ஆரம்பிக்கப்பட்டது தான் நல்வழிகாட்டி.
இந்த நாட்டின் கடைசி மனிதன் வரை, சிறந்த கல்வி சென்று சேர வேண்டுமென்று பாடுபடும் ஒரு அமைப்பு..

கொசுறு செய்தி :
கொடை வள்ளல் “கர்ணன்” [அதாங்க மகாபாரதத்துல வருவாரே], அவர் போரில் இறந்து சுவர்க்கம் செல்லும் வழியில் தொடர்ந்து போகமுடியாமல் பசியால் துடித்தாராம் [செத்த பிறகு எப்டி பசிக்கும்-ன்னு கேக்க கூடாது😉 ]. ஏன் இப்டி நடக்குதுன்னு நாரதர்ட்ட கேட்டா… “நீ அன்ன தானம் பண்ணல அதான் இப்டி”-ன்னு சொன்னாராம் அவர். சரி இப்போ என்ன பண்றதுன்னு கேட்க, நாரதர் சொன்னாராம் “ஒருவன் உன்னிடம் பசி என்று வந்த போது, உன் ஆட்காட்டி விரலை நீட்டி அன்னச்சத்திரத்தை காட்டினாய், அந்த விரலை உன் வாயில் வை கொடுரப் பசி நீங்கும்”ன்னு.
ஒருவனுக்கு அன்னச்சத்திரம் காட்டிய அந்த விரலுக்கே அவ்வளவு சிறப்புன்னா…. ஒருவரோட வாழ்க்கைக்கே வழிகாட்டப் போற உங்க கை எவ்வளவு சிறந்ததாய் இருக்கும்…. எண்ணிப் பாருங்கள்.

 

ஓர் இனிய எளிய இந்தியக் குடிமகன்.

Tagged with: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
இன்னொரு நான்! இல் பதிவிடப்பட்டது

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

முகம்
கிராமத்தான்

கிராமத்தான்

ஓர் இனிய எளிய இந்தியக் குடிமகன்.

View Full Profile →

கீச்சுலகில்
என் புத்தக அடுக்கில்
தற்போதைய ஆக்கிரமிப்பு

கிராமத்தானின் புதிய தேடல்கள் பற்றி அறிய தங்களுடைய மின்னஞ்சல் முகவரியை பதிக.

Join 1,171 other followers

%d bloggers like this: